Drenaj sisteminin montajı: olukların hesaplanması ve sabitlenmesi

İniş borularının montajı, çatı sisteminin neredeyse vazgeçilmez bir unsurudur. Etkili bir şekilde çalışabilmeleri için, çatının özellikleri dikkate alınarak tasarımları ve konumları hesaplanmalıdır. Ayrıca drenaj sisteminin çalışması, kurulum kurallarına uyulmasından etkilenir. Makalede bu konulara azami dikkat gösterilecektir.

Seçim ve hesaplama

Malzeme seçimi

Oluk sistemi, çatının eğimlerinden aşağı akan yağmur ve eriyik sularını binanın duvarlarından ve temelinden yönlendirme işlevini yerine getirir. Etkili bir drenajın varlığı, binayı nemin zararlı etkilerinden korumanıza olanak tanır, böylece evin kendisi, temeli ve etrafındaki yollar çok daha uzun süre dayanır.

Sistem, akış sırasında suyun hareket ettiği hunilere, borulara ve oluklara dayanmaktadır. Tüm bu elemanlar plastikten veya galvanizli çelikten veya polimer kaplamalı metalden yapılabilir.

Hem plastik hem de metal drenaj sistemlerinin hem artıları hem de eksileri vardır:

Malzeme	Avantajlar	Kusurlar
Metal	Yüksek mekanik dayanım. Uzun (10 yıl veya daha fazla) hizmet ömrü. Başta ağırlık (kar, düşen yapraklar, vb.) olmak üzere yüklere karşı önemli güvenilirlik ve direnç. Yangın direnci. Şekil ve boyut stabilitesini sağlayan düşük lineer genleşme katsayısı.	Yüksek fiyat (özellikle bakır modeller ve polimer kaplı metal oluklar için). Önemli kütle. Karmaşık şekilli çatılar altında kurulum ve montajda zorluk. Sınırlı palet. Kurulum veya çalıştırma sırasında çinko tabakası hasar görürse, taban paslanmaya başlar.
Plastik	Su ile uzun süreli temasta bile malzeme korozyona uğramaz. Yüksek kaliteli yapıştırıcı kullanılarak uygun düzenleme ile derzler bakım gerektirmez. Tasarım, düşük ağırlığı ve oldukça kabul edilebilir gücü birleştirir. Plastiğin işlenme kolaylığı, kendin yap kurulumunu büyük ölçüde kolaylaştırır. Geniş bir ürün yelpazesi, en karmaşık şekle sahip oluk sistemi için bileşenleri seçmenize olanak tanır. Kapsamlı renk yelpazesi sayesinde boru ve olukların herhangi bir binaya uyması kolaydır.	Yalnızca alçak binalar için uygundur, çünkü büyük boyutlarda kendi ağırlığı altında çökebilir. Hasarlı elemanlar tamir edilemez ve yenileriyle değiştirilmelidir. Sıcaklık düşüşlerinde, parçaların doğrusal boyutları geniş bir aralıkta değişir, bu da sızdırmazlığın ihlaline ve drenajın genel bir deformasyonuna yol açabilir.

Gördüğünüz gibi, çeşitli ürünlerin artıları ve eksileri neredeyse birbirini dengeliyor. Bu nedenle, donatılmakta olan tesisin özelliklerine göre drenaj sisteminin yapılacağı malzemeyi seçmeye değer.

Olukların tasarımı ve hesaplanması

Bir drenaj sisteminin montajı, bileşenlerin hesaplanmasıyla başlar. Hangi oluklu boruları kullanacağımıza ve bunlardan kaç tanesine ihtiyacımız olacağına karar vermemiz gerekiyor.

Parçaları seçerken, çatı eğimlerinin toplam alanından başlıyoruz:

Çatı alanı, m2	Oluk genişliği, mm	Boru çapı, mm
50'ye kadar	100	75
100'e kadar	125	85 — 90
100'ün üzerinde	150 — 190	100 — 120

Boru sayısı iki şekilde hesaplanabilir:

• veya projeksiyonda çatının 100m2'si başına en az bir boru (yani, eğimin kendisinin alanı değil, tabanının alanı);
• veya her 10 m oluk için en az bir boru.

Ayrıca diğer öğelerin sayısını da hesaplamanız gerekir.

1. Her çatı eğimine bir oluk monte edilir. Olukların toplam uzunluğu, yamaçlarda bulunan saçakların uzunluklarının toplamına eşittir.
2. Oluğu sabitlemek için braketler her 50 - 80 cm'de bir yerleştirilirsırasıyla buna göre ve sayıları hesaplanır.

3. Drenaj borusunun yüksekliği yerden oluğa olan mesafeye eşit alınır. eksi 25 - 30cm (tahliye dirseğinden zemine olan mesafe).
4. Boruyu duvara sabitlemek için kelepçeler iniş borularının bağlantılarını (kural olarak, 3 veya 4 m uzunluğa sahiptirler) ve ayrıca ana borunun oluk hunisi ve tahliye dirseği ile birleştiği yere sabitlemek için yerleştirilir. Kelepçelerin minimum aralığı 2 m'dir.

Tüm hesaplamalar yuvarlanır. Daha uzun boru ve olukların seçilmesi de tavsiye edilir - ne kadar az bağlantı olursa, sistemin güvenilirliği o kadar yüksek olur!

Ayrıca aksesuar satın alırken ek parçalar da satın alınır - fişler, oluk konektörleri, adaptörler vb. Aralıkları ve miktarları, ne tür bir sistem oluşturmayı planladığınıza bağlıdır.

Aletler ve demirbaşlar

Olukların ve boruların montajı çok zor bir iş değildir, ancak zaman alıcıdır ve doğruluk gerektirir.

Bunu çözmek için gerekli olabilecek araçların listesi şunları içerir:

• seviye;
• rulet;
• çekül;
• Tornavida;
• delici;
• metal veya plastik için testere;
• metal makas;
• uçları temizlemek için dosya;
• Keskin bıçak;
• kanca bükme aleti;
• çekiçler (bir metal, ikinci kauçuk);
• perçin maşası (metal olukları monte etmek için).

Ayrıca yüksekte çalışmamız gerekeceğinden yüksek bir rafa veya iskeleye ihtiyacımız olacak.

Metal oluk sisteminin montajı ek malzeme kullanımını gerektirmez. Ancak plastik parçaları bağlamak için ya soğuk kaynak prensibine göre hareket eden özel yapıştırıcı ya da lastik contalar kullanılır.

Montaj teknolojisi

Kancalar ve oluklar

Yağmuru toplamak ve suyu eritmek için kullanılan olukların montajı, armatürlerin montajı ile başlar:

1. Olukları sabitlemek için en yaygın kullanılan kancalar galvanizli çelik veya plastik kaplı metalden yapılmıştır. Kancalar sağlam (kısa, orta ve uzun) veya uzunlukları ayarlanabilir olabilir.

2. Kural olarak, kurulumdan önce gerekli sayıda bağlantı elemanı seçilir., takılacakları sırayla yerleştirin ve özel bir aletle bükün. Bu, kancanın bükülmesi nedeniyle, gidere doğru her 1 metrede yaklaşık 2-3 mm'lik bir eğim oluşacak şekilde yapılır.

3. Ayrıca bükerken kancanın üst kenarı ile tavan hattını devam ettiren çizgi arasındaki boşluğun en az 25 - 30 mm olmasına dikkat ediyoruz. Daha az yaparsanız. Akan suyun o kısmı oluğu geçecek.

Alet yoksa, bükmek yerine kancaların konumunu seviyeye göre kolayca ayarlayabilirsiniz.

4. İlk oluk tutucu, çatı kenarından en fazla 100 - 150 mm mesafeye yerleştirilir.. Ardından braketler 500 - 600 mm'lik artışlarla sabitlenir.Sabitlemek için, genellikle üç parça halinde vidalanan kendinden kılavuzlu vidalar kullanılır.

5. Kancanın kasanın saçağına, kirişine veya kenar tahtasına monte edilmesine izin verilir. Parçanın üzerine çatı malzemesi veya su yalıtımı döşenecekse, kirişte veya sandıkta kancanın yüzeyin üzerine çıkmaması için bir oluk açılır.

6. Oluklar parantez üzerine serilir. Modern modellerde, oluğun ön kenarı, parçanın hareket etmesini önleyen kanca üzerindeki bir mandalla sabitlenmiştir.

7. Drenaj sisteminin yatay elemanları kendi aralarında birleştirilir. özel bir parça kullanarak - bir oluk konektörü. Her iki eleman da konektörün oluklarına yerleştirilir ve plastik borularda ayrıca özel bir bileşikle yapıştırılır.

8. Ayrıca metal oluklar ek olarak bağlanabilir lehimleme veya kaynak yapma, ancak bu özel beceriler ve karmaşıklık gerektirir teçhizat.

9. Konektörün uçlarına fişler takıyoruz, ayrıca mühürlenir.

Olukları borulara bağlayan hunilerin montajı ayrı bir işlemdir.

Buradaki eylemlerin sırası, kullanılan parçaların tasarımına bağlıdır:

1. Bazı sistemlerde (çoğunlukla plastik), huni, bir oluk parçası, bir tahliye deliği ve dikey bir çıkış bulunan tek parça bir parçadır. Sadece bağlanması gerekiyor saçak doğru yerde, bir veya iki taraftan yatay oluklar getirerek.

Olukların huni ile birleştiği yerde yapıştırıcı kullanılmaz, sızdırmazlık sadece lastik contalarla sağlanır. Bu bağlantı, plastiğin doğrusal genleşmesini telafi etmenizi sağlar.

2. Metal oluklar monte edilirken, huni oluğun altına monte edilir. Bunun için oluğun alt kısmında huni yuvasına karşılık gelen boyutlarda makasla bir delik açılır. Huninin kendisi aşağıdan tam olarak kesilen deliğin altına tutturulmuştur.

3. Hem metal hem de plastik huniler, sistemi düşen yapraklardan kanalizasyona koruyan ızgaralarla donatılabilir. Elbette ızgaralar, düşen yapraklarla üst üste binen borulardan korunmayacaktır, ancak mevcutsa, temizlik çok daha az zahmetli olacaktır.

Yapının diğer bileşenleri

Alıcı bacalı oluklar monte edildikten sonra iniş borularının montajına geçebilirsiniz.

Kurulum talimatı, aşağıdaki algoritmaya göre işin performansını içerir:

1. Boruyu sabitlemek için dübellerle duvarlara kelepçeler takıyoruz. Önceki bölümlerde belirtilen gereksinimler dikkate alınarak optimum kelepçe kurulum adımı 1,5 ila 2 m'dir. Çekül hattı kullanarak birkaç kelepçenin dikeyliğini kontrol ettiğinizden emin olun.

2. Kelepçeyi takarken, sabitlemesini duvara derinleştiriyoruz yatak yüzeyinden en az 40 mm uzakta olacak şekilde.
3. Oluğu duvardaki boruya bağlayarak huninin alt kenarına bir veya iki diz tutturuyoruz. Çatı çıkıntısı oldukça büyükse, talimat her bir dirsekte minimum 50 mm olan düz bir bağlantı borusu bölümünün montajına izin verir.

5. Bir demir testeresi ile boyutlandırılmış drenaj boruları. Kenarları çapaklardan temizliyoruz.
6. Boruları kelepçelerle duvara sabitliyoruzcıvataları sıkarak.

7. Borunun dibine bir tahliye dirseği takıyoruz. Metal bir sistem kurarken perçinlerle sabitliyoruz ve plastik bir boru üzerine monte ederken güvenilir yapıştırıcı kullanmak yeterli.

Tahliye dirseğinden gelen suyun zemine veya yol yüzeyine düşmemesi arzu edilir. Bunu yapmak için, yağmur / eriyik suyu toplamak için drenaj borusunun altına bir tank yerleştirilir veya bir drenaj tepsisi donatılır. Toprak drenaj sisteminin alıcı ızgarasının hemen drenaj dirseğinin altında olması da çok pratik olacaktır.

Çözüm

Drenajın tüm kurallara uygun olarak kurulması, duvarlardan ve temelden nemi etkili bir şekilde gidermenizi sağlayacaktır. Bu görevi işe alınan uzmanlara emanet etmek istemiyorsanız, işinizde bu makaledeki metin ve videoda verilen önerileri izleyin. Aklınıza takılan tüm soruları yorumlarda sorabilirsiniz.

Makale size yardımcı oldu mu?